Intuïtie, je onderbuikgevoel, is een kracht die boven alles uitstijgt en precies weet wat goed is voor jou. 

Het is een stem die je hoort, een beeld dat je binnenkrijgt waarvan je weet dat het klopt. Vaak is het een “weten” dat iets zo is. Zonder dat je er bewijs voor hebt. Het is een lampje dat aangaat waarvan je weet dat het klopt. Je intuïtie is liefdevol en heeft altijd het beste met je voor. 

Hooggevoelig of sensitief zijn, betekent dat je zintuigelijk en gevoelsmatig veel waarneemt. 

Je hebt oog voor detail, je voelt de stemmingen en gevoelens van andere mensen aan. Je weet wanneer iets wel of niet klopt en je bedenkt creatieve oplossigen.

Je intuïtie is (in de basis) goed ontwikkelt waardoor je veel dingen “gewoon” weet zonder dat er bewijs voor is. 

Je voelt een diepe verbondenheid met mensen, dieren en natuur.

Je bent sneller overprikkeld omdat je zoveel voelt en hierdoor overweldigd kan raken.

Wanneer je als kind al leert om met je gevoeligheid om te gaan, hoeft het zeker geen valkuil te zijn. Het maakt juist dat je als volwassene krachtiger en zelfbewuster in je schoenen staat. 

Valkuilen kunnen zijn:

• Je leeft zo mee met de ander, dat andermans probleem als jouw probleem voelt

• Je raakt snel overprikkeld omdat je teveel prikkels tegelijk opvangt of te weinig rust- prikkelarme momenten pakt

• Je voelt veel dingen aan maar je begrijpt ze niet altijd of je mist de ondertiteling

• Je geeft signalen een eigen invulling die niet altijd hoeft te kloppen

• Je wilt dat niemand boos op je wordt, waardoor je jezelf minder belangrijk maakt dan een ander en je die ander pleast.

• Je gaat over je eigen grenzen heen omdat je het goed wilt doen voor de ander en hierbij te weinig rekening houdt met wat jezelf nodig hebt

Overprikkeld zijn betekent, dat je (in korte tijd) teveel prikkels hebt binnengekregen. Dat kunnen prikkels uit je omgeving zijn, zoals geluiden, geuren, beelden, gevoelens van anderen maar ook prikkels van binnenuit zoals gevoelens, gedachten of pijnprikkels. 

Je lichaam krijgt een soort kortsluiting en geeft daarmee aan: het is teveel geweest. Ik wil rust!

Die kortsluiting kan zich uiten in: o.a. huilen, boos worden, hyper zijn, je terugtrekken, niet meer kunnen nadenken, geen prikkel meer kunnen verdragen, verdrietig worden. 

Wanneer je overprikkeld bent, is het belangrijk om te zorgen dat je ont-prikkelt. En dat je leert om prikkels te doseren. 

Elk kind/volwassene heeft een andere gebruiksaanwijzing en elke situatie is anders. Zie het als een uitdaging om die van jouw kind te leren kennen!

Een aantal voorbeelden die je kan uittesten:

• In bad, douchen

• Rustige muziek luisteren op een rustig, zacht plekje

• Koptelefoon opzetten tegen geluiden, prikkels van buitenaf

• Rust nemen, bijvoorbeeld op bed liggen met knuffel, duimen of op de bank bij een ouder liggen 

• De natuur in

• Op de trampoline springen of liggen en naar de wolken kijken

• Alleen zijn

• Met je handen bezig zijn: knutselen, tekenen, kleuren, puzzel,  sensorisch speelgoed (zoals kinetisch zand, slijm). Zo lang het iets simpels is en een kind niet gefrustreerd raakt omdat het te moeilijk is.

• Stevig knuffelen, stevig vasthouden, stoeien met een ouder

• Voorgelezen worden

Dit kan het zijn, als je nooit hebt geleerd hoe je met je sensitiviteit om kan gaan.

Kinderen hebben er veel baat bij wanneer hun gevoeligheid er mag zijn.

Als een ouder hen helpt om prikkels te doseren of handvaten te geven wanneer een kind overprikkeld is.

Ook is het heel belangrijk dat een kind erkenning krijgt voor al wat het voelt en dat zaken uitgesproken worden die een kind wel voelt maar die niet worden gezegd.

Daarnaast is het voor een kind fijn om ondertiteling te krijgen bij al wat het ervaart. Zodat het zaken beter kan plaatsen.

En als laatste, dat een kind ondersteuning krijgt om zijn of haar grenzen te voelen en aan te geven en de grens leert herkennen tussen wat van de ander is en wat van henzelf is.

Ja, hooggevoeligheid is erfelijk. Je wordt er mee geboren en de kans is groot dat je ouders of opa/oma dit ook waren. Het is een karaktereigenschap en geen stoornis. 

Vroeger was er geen ruimte voor sensitiviteit. Kinderen moesten luisteren naar hun ouders, hard werken en emoties deden er niet toe. Dit betekent dat ouders van nu geen ruimte hebben gekregen om hun hooggevoeligheid te ontdekken of te ontplooien.